Column: Ze kunnen het toch

Een donderdagavond in januari. Buiten regent het en de parkeerplaats stroomt vol met auto’s. Waar ben ik? Ik ben toeschouwer van een extra raadsvergadering. Onze volksvertegenwoordigers gaan zich buigen over twee zaken die de burgers van de gemeente Meerssen bij doorgang zullen raken. 

Zo staat de beslissing van de regering: om toe te staan dat zwaardere vliegtuigen de hele start en landingsbaan van het vliegveld mogen gaan gebruiken, op de agenda. De gevolgen van dit gebruik zijn nog onduidelijk. Hoe staat het met fijnstof en ultrafijnstof ten aanzien van de gezondheid van de inwoners van de gemeente op de korte en langere termijn, wordt het woongenot aangetast, is er een daling van het onroerend goed, toename van geluidsoverlast, slapeloosheid en kinderen in het kindcentrum die gebukt gaan onder het overvliegen van die grote metalen vogels?

De beraadslagingen beginnen. Iedere partij geeft hun visie op de zienswijze die geschreven is door het college. De een is tegen het besluit, de ander noemt het fijnstof, aantasting woongenot en het plaatsen van meetpunten. Diverse amendementen worden ingediend. 

Als toeschouwer zie en voel ik bezorgdheid van ieder raadslid. Samen sterk zijn, zienswijze steviger onderbouwen, communicatie verbeteren naar de burgers toe, gezondheidsrisico’s onbekend, bij Aviation Valey spreken over natuurwaardes en bij de landingsbaan in hetzelfde gebied het hierover niet meer hebben. Nee ik ging me steeds beter voelen omdat de raadsleden er voor mij en die vele anderen opkwamen. Om dit opkomen te bekrachtigen werden alle amendementen samengevoegd om naar de regering toe met een stevige zienswijze te komen waarin het welzijn en de gezondheid van de inwoners van de gemeente Meerssen centraal staat en dient gewaarborgd te worden. 

Of dat nog niet genoeg was mocht ik getuige zijn van het feit dat de gehele raad de huid van de beer niet eerder verkocht voordat hij geschoten was. Wat samenwerken met anderen als je niet weet hoe je er zelf voor staat, of de gemeente toekomstproof is, wat zijn de sterke en wat zijn de zwakke kanten? Geef je de regie uit handen of pak je die zelf op? Dat laatste kwam uit de beraadslagingen naar voren. Zelf de zaken oppakken, als raad dat doen waarvoor ze staan, de regie nemen en controleren. Elkaar niet uit de tent vechten maar met elkaar in gesprek gaan en luisteren naar de ander. Dit leverde ook in dit vraagstuk een eensgezindheid op. Moties werden samengevoegd en er werd een sterk signaal naar de provincie gegeven. We zijn mans en vrouws genoeg om die dingen zelf te kunnen uitzoeken en te regisseren. Samen sterk en we gaan ervoor. 

De regen viel nog steeds, de auto bijna weggezakt in de modder, maar ik ging met een gerust gevoel naar huis. ’s Avonds liggend in mijn bedje dacht ik nog even terug aan wat ik had meegemaakt en dacht “er wordt toch nog over mij en ons gewaakt”. Ze kunnen het toch en dat doet goed. Met die gedachte viel ik in een diepe slaap.

Adrie Vandewall hoofdredacteur

Vinkmag ad

Lees vorig bericht

Anton Vriesde verlengt contract

Lees volgend bericht

Twee voorstellingen Uit de kluis raken al uitverkocht