Column: De schaamte voorbij…

Teleurgesteld, dat is misschien wel het beste woord dat gebruikt moet worden als je weer een bericht binnenkrijgt waarin een bedrijf zegt dat er gegroeid moet worden. Want groei is de enige mogelijkheid om te overleven, tenminste dat willen ze ons doen laten geloven. Een concept en overtuiging waar ik de oorsprong niet van ken. Ook de natuur stopt op bepaald moment met groeien. Neem het bereiken van de volwassenheid, de maximale lengte van een boom waarover Harry Mulisch al schreef: Een boom die zo hard wil groeien dat hij zijn wortels uit de aarde trekt, zweeft niet ten hemel, maar valt om. Maar de economie kent blijkbaar andere wetmatigheden. Alleen expansie, nog meer winsten en investeringen houden overleven schijnbaar mogelijk.

Neem nou Maastricht Aachen Airport, ooit aangelegd door de geallieerden en uitgegroeid tot een nationale luchthaven. Jarenlang, zo niet decennia onderwerp van discussie en kopzorgen voor bestuurders die proberen het vliegveld een significante plaats in de Limburgse economie te geven. Provinciaal geld en bemoeienis zijn onontkoombaar. De relevantie voor Limburg wordt door veel economen in twijfel gebracht.
En het is toch de directie van de luchthaven die onlangs liet weten groot te denken richting de toekomst en een forse groei in te zetten.
Net op het moment waar het woord “vliegschaamte” bijna een plek krijgt in De Dikke Van Dale, een Zweedse tiener tijdens een milieuconferentie de wereld smeekt het milieu te sparen, en een uitspraak van de Hoge Raad paal en perk stelt aan de stikstofemissie.

Maar dan is er het grote toverwoord “duurzaamheid”. Dat moet ons allemaal geruststellen. Groei mag en kan volgens de bazen van het vliegveld, maar dan wel verantwoord met moderne toestellen. Uiteraard, de voortgang in technologische ontwikkeling op het gebied van uitstoot zit in een stroomversnelling maar zal niet de voorgestelde groei inhalen.

Ik zal niet degene zijn die zegt dat Maastricht Aachen Airport overbodig is en meteen gesloten moet worden. Maar het moet wel haar plaats kennen in een provincie en regio die steeds meer onder ecologische druk komt te staan en waarbij de economische betekenis beperkt is. Dit signaleren en een soort van bescheidenheid in acht nemen en weten wanneer je aan je grenzen zit, dat moet je als directie aanvoelen en doorhebben. Opnieuw nachtvluchten willen introduceren hoort daar zeker ook niet bij. Het is een meevaller dat de Provincie daar expliciet een “nee” heeft laten horen kort nadat de directie van het vliegveld met dit idee naar buiten kwam. Gelukkig wordt ons in de toekomst tenminste nog de nachtrust gegund. Tegen de directeuren van de luchthaven zou ik dan ook willen zeggen in de trant van Boudewijn de Groot: Mijne heren, slaap zacht!

Roel Koch
Redacteur Meer Vandaag

Lees vorig bericht

Remco Vertommen vervangend wethouder

Lees volgend bericht

Lees via onze website de column: de schaamte voorbij…