Rare tijd

2020 is een raar jaar. Nu al. Het is sowieso een kroonjaar, zo’n jaar dat om zijn combinatie van cijfers al helemaal af is. 1010, 2020, 2525, 3030, ze zien er prachtig uit, niets meer aan doen. Maar voor La Corona was dat niet genoeg. We zullen ons 2020 wat haar betreft herinneren als dat jaar waarin van alles en nog wat niet doorging. Waarin we van te veel mensen te vroeg afscheid moesten nemen. En we weten nu, halverwege het jaar, nog niet of we het ergste gehad hebben. Wat gaat La Corona doen als het kouder wordt? Als lid van het Basilicakoor kijk ik uit naar het moment dat we weer samen aan het zingen kunnen. Maar, ik vrees dat het nog wel even duurt en dat het dan nog wel even heel anders zal zijn dan het was.

Gelukkig kunnen we wel weer wat meer ondernemen. Vrijdag waren we met onze twee jongste kleinkinderen in Zoo Park Overloon. Ik weet niet of jullie dat kennen want hier in de buurt hebben we Gaia Zoo en dat is bovendien een maatje groter. Neemt niet weg dat die kleintjes zich in Zoo Park prima vermaken. Het was bloedheet maar ze waren onvermoeibaar. De meeste dieren daarentegen lieten zich niet zien en hielden zich schuil in de bosjes. Een paar apen was de hitte in de bol geslagen en ze gaven volop voorstelling. Het park hadden we zo goed als voor onszelf. Het voelde goed weer zo op stap te kunnen. Weer dichter bij die kleintjes te kunnen zijn.

Ook niet onbelangrijk: van de week fietste Pieter van Geel een rondje Maastricht Aachen Airport. Omwonenden hadden hem daarvoor uitgenodigd. Van Geel is door de provincie aangezocht om een advies uit te brengen over de toekomst van het vliegveld. Een van de stops was in de tuin van buurman F.. Daar hebben we verteld dat we ons afvragen wat de regio nou eigenlijk heeft aan die vliegwei op het plateau. Dat dat maar eens goed onderzocht moet worden. Weegt het economisch belang op tegen de schade aan gezondheid en toerisme. Wat voor luchthaven heeft deze regio nodig? En heeft ze er wel een nodig?

En dan nog even over die fiets van de vorige week. Ik had de gemeente gemaild met de vraag of ze het ding konden oppikken. En dat het geval mogelijk iets was voor de Ruggesteun, afdeling fietsen. Woensdag in de loop van de dag was ie verdwenen. Dus ik dacht: Goed van de gemeente. Wat schetst mijn verbazing dat ik donderdagochtend, ik moest even in het dorp zijn, het bleke scharminkel tegen een kabelkast in de Gasthuisstraat zag staan. Dus, iemand speelt een spelletje met die fiets. En geloof me, ik ben het niet. Het is een rare tijd.

Vinkmag ad

Lees vorig bericht

Zanger en entertainer Walter Nita overleden

Lees volgend bericht

Hart van Meerssen terug op tv en radio