Begrijpen

Min of Meer

Het was zaterdagochtend en het miezerde. Toch waren al de hele ochtend toerfietsers langs het huis gekomen. Die lieten zich door zo’n beetje regen niet het plezier van Wielerfestival Cauberg afpakken. Er zijn toch al zo weinig festivals, de laatste tijd. Elke kans grijpen, moesten ze gedacht hebben. Ik begrijp dat wel, moet ik zeggen.

Ik moest bij de slager zijn. Ik kon er meteen naar binnen omdat er verder geen klanten waren. Ook de slager zelf keek ervan op.
‘Het is wel erg rustig in het dorp’, zei hij. Ik kon niet anders dan het van ganser harte met hem eens zijn. Er was inderdaad nauwelijks een mens op straat. Dooie boel. ‘Het zal de regen zijn,’ zei hij. ‘Je zou er je zaak om sluiten, om zo weinig belangstelling,’ zei ik, maar daar kon hij zich niet in vinden, dat was wel duidelijk. Alleen het idee al ging wel erg ver voor een bevlogen ondernemer die al jarenlang leeft op een streng dieet van vaste winkeltijden. ’Als het dadelijk ophoudt met het gemiezer dan loopt de zaak wel weer vol,’ meende hij. Dat leek mij ook. Als het regent blijf je binnen, is het droog dan ga je de straat weer op. En naar de slager. Begrijpelijk, wel. Heel begrijpelijk zelfs. Net als het begrijpelijk was dat die fietsers juist wel ………. Toch?

Je zou er bijna van gaan denken dat alle gedrag begrijpelijk is, maar dat is dus niet zo. In de krant kwam afgelopen week in een artikel over verwarde mensen Bauke Koekkoek voorbij. Bauke is crisisverpleegkundige, onderzoeker en lector Onbegrepen Gedrag. Onbegrepen gedrag, het hield me bezig. Mij leek dat een lector – en dat is toch een soort van bijna-professor – die bezig is met onbegrepen gedrag, zelf met enige regelmaat ook danig in de war moet raken. Zijn belangrijkste doel in het wetenschappelijke leven leek me dat hij een verklaring vindt voor onbegrepen gedrag en als je die gevonden hebt dan ben je dus klaar. Het is verklaard en dus opeens ook begrepen gedrag. In elk geval door Bauke. Alweer wat minder te doen, denkt Bauke dan. En op den duur helemaal niets meer, dus, denk ik dan. Wat moet je dan nog? Van de andere kant, het lijkt me ook wel eens prettig ’s avonds thuis te komen en tegen vrouw en kinderen te kunnen zeggen dat je levenswerk helemaal af is. We kunnen naar de Malediven. Klaar. Finito. Punt.

Maar, Bauke is nog niet klaar. En zijn vrouw en kinderen moeten het nog even doen zonder een man en vader die met pensioen kan. Voorlopig hebben we in de gemeente Meerssen nog voldoende onbegrepen gedrag om te verklaren. Misschien kunnen we Bauke vragen ons een handje te helpen. Nu dreigen de wethouders op te stappen als de Raad niet doet wat zij zeggen. Dat is ronduit gezegd de omgekeerde wereld. De Raad is de baas in de gemeente en dan mag het zo zijn dat die onbegrepen gedrag vertoont, dat wil nog niet zeggen dat je dat zelf ook maar moet gaan doen.

Paul Jansen, week 36 – 9 september 2020

Lees vorig bericht

Clermonts wil burgemeester blijven

Lees volgend bericht

College Maastricht: regieorganisatie van tafel