Verbazing

Ze was naast me komen zitten op de bank. Ze is zeven jaar en nieuwsgierig. Ze vroeg: Wat ben je aan het doen? Ze kon zien wat ik aan het doen was, ik keek op mijn tablet. Wat ze bedoelde was: Waar kijk je naar en is dat ook voor mij interessant? Ik las de krant. Oh, zei ze, en daarna nog iets maar dat verstond ik niet. Ik had al weken last van een steeds dichtlopend linkeroor. Ik zei: Ik hoor niet goed wat je zegt, ik moet maar eens naar de dokter om mijn oren te laten uitspuiten. Ze keek me aan alsof ze water zag branden. Dus ik aan de uitleg over spuit, lauw water, gehoorgang, voorzichtig en dan – le moment suprême – PLOP en opa zou weer beter kunnen horen. Ze luisterde aandachtig en zei: Oorkaars. Nu was het mijn beurt om zo’n heftig wat-vertel-je-me-nou-gezicht te trekken. Nou, zei ze, gezien op YouTube. Waarmee ze voor zichzelf de weg opende naar iets interessanters dan de krant lezen op tablet. Ik vroeg me nog wel even af hoe zo’n wicht van zeven op YouTube bij een oorkaars uitkomt. Waar ben je dan naar op zoek in je jonge leven? Welk algoritme gaat er dan met je aan de haal? Maar goed, voor het naadje van de kous tikte ik oorkaars in. Doe dat zelf ook maar even. Ik wil wel nog kwijt dat de kleine en haar opa een genoeglijk kwartiertje beleefden, met de oorkaars op de tablet.

Over verbazing gesproken. Donderdag keek ik naar de raadsvergadering. Zo tegen één uur ’s nachts (jawel!) was mijn verbazing uitgegroeid tot verbijstering. Het blijft in de gemeenteraad vooral een kwestie van veel praten en weinig luisteren. Ik vraag me af of de verhoudingen in de raad er echt mee geholpen zijn als je een motie van afkeuring tegen een collega-fractie indient. Wat gebeurde. Het zij zo. Iets met emoties en testosteron. Maar ik vraag me ook af waarom je rook ziet en vuur vermoedt als niemand anders in de zaal rook, laat staan vuur ziet. Dan loop je zelf te stoken. Jullie weten, er was een wethouder, die zat er nog maar net, en die was plotseling weg: om persoonlijke redenen. Met zijn gezondheid had het niets te maken, liet hij in de media weten. Dat was niet slim want daarmee liet hij ruimte voor speculatie. Die ruimte greep BRUG-M met beide handen aan om onder de fier wapperende vlag van openheid en transparantie de aanwezigheid van een doofpot te suggereren. De coalitiepartijen zouden iets te verbergen hebben. En de vertrokken wethouder wellicht ook. Of de organisatie. Of in ieder geval iemand of iets. Zoveel energie steken in loze ruimte, je moet dan wel heel veel last hebben van gestold wantrouwen. Maar goed, meer weten zou wellicht de gemeente en haar burgers verder kunnen helpen. Merkwaardig overigens dat een van de leden van de fractie suggereerde dat het misschien een goed idee was om de afgetreden wethouder achter gesloten deuren te bevragen over zijn persoonlijke redenen de pijp (rook!?) aan Maarten te geven. Ja, dat is openheid en transparantie?

Leuk nieuws vond ik trouwens dat de Kloomp derde werd bij het LVK. En niet zo verbazingwekkend.  Van heel erg harte. En ook alaaf! Vooral tegen de achtergrond van de verzuchting van Luc Volders op Twitter: Ik wil weer op de bühne. Ik gun het hem. Langzaam maar zeker naar de top. Niet op spikes maar op de Kloomp!

Vinkmag ad

Lees vorig bericht

Gemeenteraad wil breder onderzoek naar toekomst

Lees volgend bericht

De Staat van de Raad #1: ‘WK pingpongen, tsunami aan cijfers & onrust’