Sjoemelen

Ken je dat, dat je een map Ongewenste Mail hebt, en er zit nooit iets in? Wat doe ik fout dat ik die selectie zelf moet doen? Het is een vraag, maar wees gerust, Ik hoef geen antwoord te krijgen. Wat me meer bezighoudt is dat ik net de deur uitstapte en de koelte van de vroege ochtend voelde. Het is negen uur maar de klok aan de muur in de keuken vertelt nog acht. Er heerst een nog diepe rust. De nachtdieren zijn onder zeil, de zondag is nog maar net begonnen en heeft geen mensen nodig om van zichzelf een feestje te maken. De mussen op de rand van de dakgoot kwetteren alarm. In de patio loopt de hartjesboom uit, de Cercidiphyllum Japonicum, in het Japans Katsura. Dat vind ik altijd een vreugdevolle gebeurtenis. De komst van de bladeren aan de bomen is het aankondigen van een periode met warme, stovende zon en weldadige lommer. Ik ben graag op deze plek halverwege de helling van Kalverbos naar Watervalderbeek. Vorige week liepen we met V. die vijf is door het bos. Opeens zei hij: Kijk, wat een prachtig uitzicht. Voor ons lag, wat naar beneden, de Cazenderweg en daarachter Meerssen met de basiliek, hoog oprijzend in het tegenlicht.

Aber gut, er staat sjoemelen boven dit stukje. Daar moet ik het dan nog wel even over hebben. Belofte maakt schuld. Dus: toen ik van de week bij de kruidenier voorzichtig vier chocolade paashazen op de kassaband legde, vroeg de kassier vanachter zijn spatscherm: Vier kleinkinderen? Het was een verrassende vraag, uit de mond van een man achter een kassa. Precies, zei ik. Ik wist even niets beters. En hij: Ja, je wilt ze toch blijven zien, hè? Ik: Ja, we zorgen nog altijd eens in de veertien dagen voor het grut. En hij: Dan komen jullie daar met tweeën bij ze over de vloer? Ik: Ja, zo werkt dat nou eenmaal. En hij: Ik weet het, bij ons is het niet anders. Dat vraagt om sjoemelen, hè? Ik voelde me even heel erg lid van het CDA maar kon hem niet anders dan gelijk geven. Ik knikte en hij pakte de draad van het gesprek weer op. Meneer, ik heb het gehad, corona, meteen al in maart vorig jaar en het is echt iets anders dan een griepje. Maar toch, als het even kan, iedereen in de bubbel is weer eens getest en zeker weten coronavrij, dan geven we echt nog wel een knuffel. Toen ik de winkel uitliep, drong pas tot me door dat er kassamensen zijn die jouw leven lezen in jouw boodschappen.

Over lezen gesproken: Positie Omtzigt, functie elders. Waar halen die regeerbeluste dames en heren in Den Haag het lef vandaan om 350.000 burgers van dit land buitenspel te willen zetten? Om een gekozen parlementaire terriër als Pieter Omtzigt in een outplacementtraject te willen frommelen? Dat krijg je als een minister-president zichzelf eindbaas noemt maar tegelijk de verantwoordelijkheid voor alles wat maatschappelijk jeukt, inclusief rechtsstatelijk falen, op zijn onderbazen afschuift. En door de burger gekozen kritisch vermogen buiten de deur wil houden. Dat is sjoemelen met de S van stiekem.

Vinkmag ad

Lees vorig bericht

Meeste zwerfafval in de Geul is plastic, sanitair en medisch

Lees volgend bericht

Kinderen als co-presentatoren voor film over muziek gezocht