Vertrouwen

Het is een schaars goed op dit moment, vertrouwen. Er is een schrijnend tekort, zowel in ons nabije gemeenteland – denk aan de gemeenteraden van Meerssen en Maastricht – als in de provincie en in de landelijke overheid. In ons eigen Limburg sloeg na een koppeltje CDA-gedeputeerden ook de rest van het College van Gedeputeerde Staten over de kop en sleepte daarbij ook de commissaris van de Koning met zich mee. Ze gingen voor de bijl omdat in de dagelijkse praktijk het elkaar ziende blind toeschuiven van baantjes en werk de norm is terwijl al een tijdje de afspraak was daar korte metten mee te maken. Landelijk smolt het vertrouwen als sneeuw voor de zon nadat de minister-president zonder blikken of blozen had staan liegen op de vraag of er tijdens de eerste verkenningen nog over de volksvertegenwoordigende lastpak Pieter Omtzigt was gesproken. Later bleek in notulen het tegenovergestelde vastgelegd. Positie Omtzigt, functie elders. Ik ben van mening dat het vormen van solide regeringen niet zonder het achterkamertje kan maar het liegen kan het missen als kiespijn. Want liegen, en zeker als je er een gewoonte van maakt, holt het vertrouwen uit als wind, regen, hagel de steen. En dat vertrouwen moet dan weer in het achterkamertje hersteld worden. Tenzij je denkt dat het helpt als je na een weekend bezinning toegeeft dat je gelogen hebt, ‘maar wel naar eer en geweten’. Niet dus. Dan kun je echt nog wat hulp – lees: achterkamertje – gebruiken.

Als burger heb ik er op dit moment weinig vertrouwen in dat die formatie in Den Haag goed gaat aflopen. Weliswaar heeft de Tweede Kamer de Johan Cruijff van de Haagse kaasstolp in stelling gebracht maar dan nog. Tjeenk Willink meent dat de hoofdrolspelers in het formatiedrama elkaar weer moeten gaan vertrouwen. Het klinkt logisch – zonder keeper scoort het makkelijker – maar het gaat voorbij aan de werkelijkheid – er zijn nou eenmaal keepers. Er is geen knop die je een kwartslag draait en zie daar: er is weer vertrouwen. Ja, in het Oude Testament is er een God die zegt: Er zij licht, en er was licht. Maar dat verhaal stamt uit een tijd dat mensen de wereld nog niet zo goed begrepen en de verklaring van de mysteriën om hen heen graag eenvoudig hielden. Dat vergrootte de greep op de dagelijkse werkelijkheid en sterkte het vertrouwen er wel weg mee te weten. Vertrouwen van enige kwaliteit heeft als whisky en wijn tijd nodig om te rijpen. Het is een emotie die zich slecht laat sturen met rationele middelen. Dat geldt voor politici onder elkaar én voor burgers in hun verhouding tot de politiek. Daar geldt: vertrouwen komt te voet en gaat te paard. En dan kan Tjeenk wel even een paard – wellicht tovert hij zelfs een krachtpatser als het Ros Beiaard uit de hoge hoed – klaarzetten, ik moet nog zien wie daar vol vertrouwen op gaat zitten en zich daar veilig genoeg voelt om met ruiter Rutte de rit uit te zitten.

Lees vorig bericht

“We Love MAA” onderzoekt woongenot rond vliegveld

Lees volgend bericht

Meerssen Papier spant kort geding aan tegen de Provincie Limburg